Masallar…

BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ…

Çocukluğumu ve çocukluğumuzu süsleyen kısa masalları kim unutabilir ki. Bize eskilerdeki gibi masal anlatan büyüklerimiz yoktu. O sıcak şöminenin başında gelin size masal anlatayım diyen olmadı. Ama okumayı öğrenince bütün masalları yutmuştuk. Ama kafama hep bir şeyler takılırdı o masallarda. Şimdi arkama bakıp o günleri hatırlayınca çok güldüm…

• Kırmızı Başlıklı Kız masalındaki kızı çok bencil bulurdum. Babaannesine börek getirirdi. Ve zavallı kurt ondan isteyince vermezdi hain şey…N’olcak versen iki lokma…

• Hadi onu geçtim bu kızda birazda saflık vardı. Bir insanla kurt arasındaki farkı anlamıyor, anlamaz gibi yarım saat sorguluyordu. Ordaki kurtu çok sever ve çok acırdım ona. Hayvan hem aç hemde bir saat kızın sorularını çekiyor. Joker hakkı falan da yok. Kim 500 milyar ister den de beter.

• Masallardaki bütün kurtları aynı kurt sanardım.3 küçük domuz,kırmızı başlıklık kız,9 koyun,kurt ile karga falan…

• Kurt ile köpek masalını ilk okuduğumda ordaki kurtu elma kurdu sanmıştım. Hiç unutamam anlayana kadar canım çıkmıştı.(Ne!Elma kurdunun tasması mı var!Ne saçma yaa ).

• Keloğlan masallarındaki devleri ise hep aynı dev sanardım. Ve nedense keloğlana sinir olurdum. Devlerin (devin) kazanmasını isterdim.

• La Fontenie (nasıl yazılıyorsa amann) nin masallarına hayrandım. Özellikle kurt ile karga masalını çok sever ordaki karganın haline acırdım. Kurt da haklıydı aslında bana göre sonuçta kırmızı başlıklı kızı yiyemedi koyunları ise anne koyun karnından aldı…Onada yazık

• Ve kurtlar gibi masallardaki prensleride hep aynı prens sanardım. O adama sinir olurdum sırf o yüzden. Her masalda başka kız oluyor mu. Hani Sindirella ile ömür boyu mutlu yaşamışlardı, Rapunzel nerden çıktı?

• Birde masallarda hep anneler kötü olurdu sevmezdim. Sindirella yı annesi baloya göndermez, uyuyan güzeli annesi zehirlerdi. Bunların aynı anne olma ihtimali de yüksek bence. Bir öyküde de baba zehirlesin kızı bu ne yaa annemden korkar oldum…